KODAK PORTRAIT HAWKEYE NO. 2, fotopan FF, exp. 1991, rodinal 1:1000, przedwczoraj

KODAK PORTRAIT HAWKEYE NO. 2, fotopan FF, exp. 1991, rodinal 1:1000, wczoraj
Szesnaście godzin w rozcieńczonym rodinalu. Nie za bardzo mi to wyszło ale i tak podoba mi się zdjęcie Asi w promieniach słońca

KODAK PORTRAIT HAWKEYE NO. 2, ilford FP3, exp. may 1968, D-76, dzisiaj
Ostatnia rolka tego zajebistego filmu. Najpierw została zmasakrowana w kasecie do hasselblada – nie zorientowałem się, że taśma mocująca film do papieru odkleiła się podczas ładowania i w rezultacie zwinął się w harmonijkę, niestety. Jakoś go odratowałem w łazience, przykleiłem i załadowałem do hawkeye. Tylko na tej, ostatniej klatce nie widać zagięć. Użyłem jedynego dostępnego oprócz B czasu, zdaje się 1/30 sec

KODAK PORTRAIT HAWKEYE NO. 2, FP4+, D-76, wczoraj
Byłem chyba przy drugiej butelce królewskiego gdy naciskałem kup teraz na allegro. Rano, na wspomnienie tego zdarzenia trochę zrzedła mi mina a po paru dniach, gdy otrzymałem tekturową skrzynkę z dwoma czasami migawki: B i zdaje się 1/30 sek. oraz ruchomym, trochę brudnym szkiełkiem, którym zasłania się obiektyw prawdopodobnie po to aby zrobić zdjęcie z bliska, zrobiło mi się trochę smutno. Ale teraz gdy wywołałem pierwszy film jestem ze swojego najnowszego nabytku bardzo zadowolony. Trochę szkoda, że brak śruby statywowej

Planar 80/2,8, FP4, w lipcu

Planar 2,8/80, Distagon 4/50, FP4, D-76, w tym tygodniu

Wielka wojna dobra ze złem czyli rozterek developera ciąg dalszy
Planar 2,8/80, FP4, D-76, w tym tygodniu

Przypadek implozji w pobliżu parku praskiego
Distagon 4/50, FP4, D-76, w tym tygodniu

http://pl.wikipedia.org/wiki/Polskie_Zakłady_Optyczne
Planar 2,8/80, FP4, D-76, wczoraj

Symmar-S 5,6/180, 5x7 Kodak Tri-x exp. 1971, w ubiegłym tygodniu

Tyle kombinowania w walce z pierścieniami Newtona mam już za sobą i wszystko z miernym skutkiem. Wreszcie nabyłem niepozorną puszkę TETENAL ANTI NEWTON SPRAY. Popsikałem szybę skanera i okazuje się, że to działa.

Witek! Witek, chodź tutaj – usłyszałem kategoryczne nawoływanie z drugiego brzegu stawu. Zza zarośli wyłoniła się właścicielka głosu i za chwilę zniknęła kucając. Rozejrzałem się dookoła. Nikogo oprócz mnie tu nie było. Po jakichś dwóch minutach pojawił się Witek, który powoli szurając klapkami po ziemi, ze spuszczonym nosem przeszedł w poprzek kadru udając się na drugą stronę bajora. „Witek!”. Biedak miał jeszcze spory kawał do przebycia
Rollei 100, rodinal 1:50, horizont, przedwczoraj

Rollei 100, rodinal 1:50, horizont, wczoraj